مش چیست و چه کاربردهایی دارد

مش محصولی است که با استفاده از نوع خاصی میلگرد و یا آرماتور ساخته می‌شود و استفادهٔ زیادی را در بتن‌ریزی سازه‌های کوچک و بزرگ دارد؛ این ورق‌های فلزی مستحکم شده، باعث افزایش مقاومت و استحکام بتن‌ها می‌شوند و همین مسئله نیز منجر به افزایش کاربرد آن‌ها در جای‌جای ساختمان‌های بتنی می‌شود. این محصول از جهت ظاهری شبیه به توری‌های فلزی است اما نباید فراموش کنیم که تفاوت‌هایی بنیادین در این میان وجود دارند که این دو ورق مشبک را از یکدیگر جدا می‌کنند.

در این صفحه می‌توانید علاوه بر بررسی لیست قیمت مش فولادی، یک مورد مقالهٔ علمی در این زمینه مطالعه کنید؛ این مقاله مطمئناً دیدگاهی دقیق‌تر دربارهٔ این محصول، کاربردها، ویژگی‌ها و مزیت‌های آن در مقایسه با نمونه‌های مشابه دیگر به شما می‌دهد.

مش چیست؟

مش توری (Reinforced concrete Mesh) محصولی است که کنار هم قراردادن میلگردهای آجدار یا انواع آرماتور تولیدشده با میلگرد ساخته می‌شود. این محصول ظاهری شبکه‌ای دارد، چراکه در ساخت آن، مقاطع توپر فولادی کنار هم قرار گرفته‌اند و به شکل منقطع (با زاویهٔ ۴۵ درجه) ازروی یکدیگر عبور کرده‌اند؛ همین مسئله باعث ایجاد شبکه مش می‌شود.

در ادامهٔ بررسی این سازهٔ فلزی باید به این مسئله نیز اشاره کنیم که برخی تصور می‌کنند این محصول در واقع یک نوع ورق توری است، درحالی‌که شباهت‌هایی در میان این دو محصول وجود دارند. ورق توری انعطاف زیادی دارد و به‌سادگی در هر جهتی خم می‌شود، درحالی‌که شبکه میلگردی باتوجه‌به مواد اولیهٔ خود (مقاطع فلزی) به انعطاف توری‌های فلزی نیست. همچنین، مؤلفهٔ دیگری که در میان این دو محصول تفاوت ایجاد می‌کند، متریال پایه در ساخت آن‌هاست؛ ورق‌های توری در برخی موارد از ورق‌های فلزی هم ساخته می‌شوند ولی محصول موردبحث ما صرفاً با جوشکاری یا اتصال میلگردهای آجدار ایجاد می‌شود.

ویژگی‌های فنی و مکانیکی شبکه های مش

در بخش پیشین بیان کردیم که این ورق‌های مشبک در واقع محصولاتی هستند که با استفاده از انواع مقاطع فولادی بستهٔ توپر تولید می‌شوند و همین مسئله نیز باعث می‌شود که گروهی از اهالی صنعت به آن‌ها نام شبکه میلگردی بدهند. اگر قصد داشته باشیم خواص شیمیایی و مکانیکی این محصولات را بررسی کنیم، در واقع باید به سراغ بررسی ویژگی‌های فنی آن دسته از میلگردها برویم که در ساخت این محصولات به کار می‌روند؛ معمولاً از سه مدل میلگرد یعنی نمونهٔ آجدار، جناغی و مرکب در مش بندی استفاده می‌شود. ما نیز در ادامه، مشخصات این سه پروفیل را بررسی می‌کنیم.

سه میلگردی که بیان کردیم، از ترکیبات شیمیایی زیر تشکیل شده‌اند:

  • کربن؛
  • سیلیسیم؛
  • منگنز؛
  • فسفر؛
  • گوگرد؛
  • نیتروژن. (برخی از مدل‌ها فاقد نیتروژن هستند.)

لازم به ذکر است که قیمت شبکه مش میلگرد ارتباط مستقیمی با این عناصر شیمیایی دارد، چراکه مواردی مانند سیلیسیم و کربن موجب افزایش قیمت آلیاژ میلگردها می‌شوند و همین مسئله، در نرخ محصول نهایی تأثیر زیادی خواهد داشت.

ویژگی‌های مکانیکی این سه مقطع فولادی به شرح زیر است:

  • تنش تسلیم حداقل ۴۰۰ مگاپاسکال، مقاومت کششی ۵۰۰ مگاپاسکال و ازدیاد طول نسبی ۱۸ واحد در میلگردهای آجدار مارپیچ؛
  • تنش تسلیم حداقل ۴۰۰ مگاپاسکال، مقاومت کششی ۶۰۰ مگاپاسکال و ازدیاد طول نسبی ۱۶ واحد در میلگردهای جناغی؛
  • تنش تسلیم حداقل ۵۰۰ مگاپاسکال، مقاومت کششی حداقل ۶۰۰ مگاپاسکال و ازدیاد طول نسبی ۱۰ واحد در میلگردهای مرکب.

کاربرد مش چیست؟

در بخش‌ها قبلی این مقاله بیان کردیم که تولید مش به‌وسیلهٔ انواع میلگرد آجدار انجام می‌شود و همین موضوع، سبب بروز ویژگی‌های متعددی در این محصولات خواهد شد. ویژگی‌هایی که در بخش قبلی بیان کردیم، نشان‌دهندهٔ مقاومت کششی بالای محصول نهایی یعنی شبکه میلگردی هستند. این نکته منجر به استفادهٔ فراوان از این محصول در تقویت بتن‌های ساختمانی می‌شود، چراکه بتن از جهت مقاومت فشاری بسیار مستحکم است اما مقاومت کششی پایینی دارد.

علاوه بر مسلح کردن بتن و استفاده در فونداسیون، شبکه مش در موقعیت‌های گوناگون دیگری نیز به کار گرفته می‌شود؛ در مجموع، باید به این مسئله توجه داشته باشید که باتوجه‌به ظاهر منحصربه‌فرد و ویژگی‌های فنی و مکانیکی بالایی که در این محصولات وجود دارد، کمتر متخصصی را پیدا می‌کنیم که گزینهٔ خاصی را جایگزین شبکه میلگردی کند، چراکه این محصولات در نوع خود بدون رقیب هستند.

سایر ویژگی‌های مش توری به شرح زیر است:

  • در انواع سقف‌های از جنس کامپوزیت؛
  • در احداث تونل؛
  • در پوشش‌دهی کف سالن‌ها و سایر پروژه‌های کف‌سازی؛
  • در احداث انواع پل‌های فلزی؛
  • در پوشش‌دهی دیوارها؛
  • در مستحکم‌سازی انواع سدهای بتنی.

شبکه های مش به چه انواعی تقسیم می‌شود؟

مش فولادی باتوجه‌به اینکه با استفاده از کدام‌یک از انواع میلگرد ساخت و پرداخت بشود، به سه دستهٔ کلی تقسیم می‌شود؛ در بخش معرفی مشخصات مکانیکی این محصول، به شکل جزئی بیان کردیم که هرکدام از این میلگردها چه خواصی دارند و در نهایت، چه تفاوت‌هایی در محصول پایانی ایجاد می‌کنند.

افزون بر این، شبکه های مش بر اساس نوع اتصال و تولید نیز به دو گروه کلی تقسیم می‌شوند که از جهات گوناگونی حائز اهمیت است، چراکه برخی از متخصصان صرفاً نوع خاصی از پیکربندی این شبکه میلگردی را مورد تأیید قرار می‌دهند. در ادامه، به شکل مبسوط هر دو شیوهٔ ساخت این محصول را بررسی می‌کنیم.

مدل جوشی

این دسته از محصولات به کمک جوشکاری‌های متعددی پیکربندی و تولید شده‌اند و همین مسئله نیز باعث تمایز آن‌ها از سایر نمونه‌های غیرجوشی می‌شود. گفتنی است که این دسته از محصولات مقبولیت بیشتری در میان اهل صنعت دارند و بسیاری از مشتریان نیز ترجیح می‌دهند محصولی را خریداری کنند که با استفاده از این روش تولید شده است. تولیدات این روش برای تقویت بتن‌ها در پی ساختمان کاربرد زیادی دارند.

مدل غیرجوشی

متخصصان محصولات گروه دوم را بر خلاف مدل‌های جوشی، با ابزارها و تکنیک‌های دیگری به یکدیگر متصل می‌کنند. به‌طورکلی، از دو روش برای ساخت شبکه میلگردی بدون استفاده از جوشکاری استفاده می‌شود:

  • استفاده از مفتول‌های فلزی متنوع؛
  • قراردادن میلگردها در یکدیگر یا اصطلاحاً بافتن آن‌ها.

همان‌طور که در بخش قبلی نیز بیان کردیم، مش فولادی جوشی کاربرد بیشتری در مقایسه با سری‌های غیرجوشی دارد، هرچند که محصولات دستهٔ دوم نیز کاربرد مخصوص به خود را دارند.

جمع‌بندی

مش بندی تکنیکی برای اتصال میلگردهای آجدار به یکدیگر و ساخت یک سازهٔ فلزی است که مقاومت کششی و تنش تسلیم بالایی برخوردار است؛ این محصول به سبب ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود، گزینه‌ای مطلوب برای تقویت بتن یا استفاده در سقف سازه‌های فولادی است. محصول موردبحث ما بر اساس متریال اولیه به سه گروه میلگرد آجدار، جناغی و مرکب تقسیم می‌شود و بر اساس نوع اتصال به دو دستهٔ جوشی و غیرجوشی تقسیم‌شدنی است.